Ultraprecyzyjna obróbka skrawaniem to proces, w którym wytwarzane są części o niezwykle wąskich tolerancjach, często w zakresie mikronów lub nawet submikronów. Dla porównania, mikron to jedna tysięczna milimetra. Tradycyjna obróbka skrawaniem dopuszcza niewielkie odchylenia, ale obróbka ultraprecyzyjna sprawia, że odchylenia te prawie nie występują. Dzięki temu części pasują idealnie, poruszają się płynnie i działają niezawodnie.

Naprężenie rozciągające to siła przyłożona do materiału podzielona przez jego pole przekroju poprzecznego. Pokazuje ono, jak duża siła rozciągająca działa na każdą jednostkę powierzchni. Standardowymi jednostkami są funty na cal kwadratowy (psi) lub megapaskale (MPa). Gdy naprężenie osiągnie wytrzymałość materiału na rozciąganie, materiał pęknie.

Produkcja łączy i kształtuje części metalowe przy użyciu metod cięcia, gięcia i spawania. Obróbka skrawaniem usuwa materiał z bryły przy użyciu narzędzi takich jak frezarki czy tokarki. Produkcja sprawdza się dobrze w przypadku dużych lub złożonych zespołów, podczas gdy obróbka skrawaniem jest lepsza w przypadku małych, precyzyjnych części. Czasami obie metody nakładają się na siebie, ale każda z nich ma swoje mocne strony.